Franko

Deze week mag ik schrijven over de vierjarige Franko, een mooi rank cypers met wit katertje. Hij heeft een prachtig velletje met een echt tijgerpatroon en een puntig tijgerkinnetje.
Franko is naar het asiel gebracht omdat zijn baasje niet meer voor hem kon zorgen. En zo ga je als kater zijnde van je vertrouwde omgeving naar een asiel. Je kent de geuren en de geluiden niet, zit opgescheept met een menigte andere katten en de mensen die je komen verzorgen ken je niet. Als je dan ook nog zo verlegen bent als Franko raak je heel erg van slag.
In een mandje op de vliering probeert hij zich zo onzichtbaar mogelijk te maken. Weg van alle vreemde ogen. Zolang hij daar rustig in zijn mandje ligt voelt hij zich betrekkelijk veilig. Zodra hij echter opstaat om wat te gaan eten komt hij allerlei katten tegen en zoals een echte underdog betaamd krijgt hij diverse tikken van zijn kamergenoten.
Ik ga bij Franko zitten en probeer zijn vertrouwen te winnen. Na een tijdje aai ik voorzichtig zijn kopje. Hoewel hij het allemaal best eng vindt, houdt Franko echt van aaien en knuffelen. Genoeglijk knijpt hij zijn oogjes dicht en begint heel zachtjes te spinnen.
Hoewel Franko erg verlegen en teruggetrokken is, zien we het toch zonnig voor hem in. Met een rustige benadering en de ruimte om te wennen aan zijn nieuwe omgeving en baasje zal Franko zeker ontdooien en zult u een heerlijke kater aan hem hebben.

We zoeken voor Franko een rustig huis, zonder katten en/of kleine kinderen. Grotere kinderen zijn geen probleem.

Wie komt deze verlegen kater halen en maakt de tijger in hem los?

Anouk Kist

Terug