|
|
|
|
|
Waar is Arnold?! Het antwoord scharrelt achter een keukenkastje, waardoor ik op mijn knieën ga en met mijn hand nog net een pootje van Arnold kan aanraken. Van schrik draait hij zich om en spurt naar een veiling onderkomen, dat bestaat uit een openstaande kooi met dekentje, eten en drinken. Ik gun Arnold wat rust en lees me intussen in. De oud-eigenares heeft Arnold in zijn vervoersmandje voor de deur van de dierenarts gezet. In het erbij gevoegde afscheidsbriefje dat ik in mijn handen heb, lees ik dat Arnold een heel lief dier moet zijn. Doordat hij in het verleden urinewegproblemen had en daarvoor vaak naar de dierenarts moest, een katheter en spuitjes kreeg, op sterven na dood heeft gelegen en na een operatie gelukkig volledig hersteld is, is hij mensenschuw geworden. Alleen zijn bazinnetje vertrouwde hij nog, lag iedere avond zij aan zij met haar. Zij is wegens financiële problemen genoodzaakt om op deze manier afstand te doen van Arnold. Een tragisch levensverhaal, zowel voor bazin als kat. Ik neem plaats bij de 10-jarige Arnold en fluister lieve woordjes. Komt het door de tekst die ik zojuist heb gelezen of zie ik werkelijk droefenis in zijn ogen? De grote rode kater is snel van zijn Daphne-angst af, zijn mensenangst zal wel van blijvende aard zijn dus een tactische begroeting van bezoekers is wenselijk. Hij haalt echter niet uit, het is pure onzekerheid. Arnold geniet inmiddels met volle teugen van mijn aanhalingen. Hij is écht heel erg lief, sociaal en kan eventueel bij een rustige kat geplaatst worden. Langzaam ontspant Arnold zich. Hij verlangt ernaar om weer zij aan zij met iemand te liggen. Wilt u deze liefde met hem delen? UPDATE: het klikt erg goed met kater Zeilo. We zouden het leuk vinden om ze samen te plaatsen. |
|